اشاره[۱]
مسیحیان از دیرباز حضرت عیسى را تجسد خدا و داراى مقام الوهى مى شناسند. با این حال، در دهه هاى اخیر گروهى از دانشمندان مسیحى ادبیات تجسّد را بهره مند از زبان اسطوره اى دانسته اند. قرآن کریم اندیشه تجسّد را یکسره رد کرده و کفر آن را به صراحت اعلام داشته است. در برابر، [...]

لیست مطالب اساطیر بابل باستان

اسطورۀ کرم و دندان درد
حماسه انزو
اسطورۀ زو
اسطورۀ اتانا و عقاب
اسطورۀ اداپا
اسطوره اتره هسیس
اسطورۀ توفان بابل
اسطورۀ گیلگمش و درخت هولوپ پو
اسطورۀ گیلگمش > بابل
اسطورۀ نرگل و ارشکیگل

حکایت پیدایش کرم دندان که در یک کتیبۀ باستانی منقوش است از آثار عجیب به شمار می رود.[۱] بابلیان معتقد بودند بیماریهای گوناگونی که ساکنان دلتا در معرض ابتلای به آنها بودند نتیجۀ حملات ارواح خبیثه و یا به علت بدخواهی ساحران و ساحرگان بوده است. از این رو همراه با استفاده از درمانهای شناخته [...]

حماسه انزو[۱]
احتمالاً ایمدوگود[۲] تلفظ صحیح نام سومری پرنده ای هیولا مانند که در اکدی انزو نامیده می شده، می باشد. این موجود به صورت پرنده ای ترسیم شده، اما دارای سر شیر و اندازه ای غول پیکر است، چنانچه تکان خوردن بالهایش موجب ایجاد توفانهای شن و گردباد خواهد شد. سایر تصاویر انزو حاکی از [...]

اسطورۀ زو[۱]
در اسطوره شناسی سومری- اکدی زو، یک پرنده توفان الهی است و تجسم باد جنوبی و ابرهای رعداسا می باشد. این دیو ( شیطان) که نیمی انسان و نیمی پرنده است ، الواح سرنوشت را از انلیل می دزدد و روی قله کوهی پنهان می کند. انو به بازپس گرفتن الواح به خدایان دیگر [...]

اسطورۀ اتانا[۱] و عقاب
این اسطوره به یکی از پادشاهان بسیار کهن کیش می پردازد که نامش در فهرست پادشاهان سومری آمده است.[۲] داستان به عنوان یک حکایت اخلاقی آغاز می شود. مار بزرگ و عقابی با هم در صلح و آرامش در درختی زندگی می کردند. تا اینکه روزی عقاب نوزاد مار را بلعید. مار [...]

اسطورۀ اداپا[۱]
ائا در شهر مقدس اریدو[۲] آداپا را آفرید تا بر انسان فرمانروایی کند و بدو خردی بزرگ و درایتی تمام بخشید، تنها جاودانگی را که ویژۀ ایزدان بود، از او دریغ کرد. آداپا هر روز از دژ اریدو بیرون می زد و در بندرگاه روشن، سوار قایق می شد و برای ماهیگیری به دریای [...]

اسطورۀ اتره هسیس[۱] ( خرد بیش از حد)
این اسطوره به این ترتیب آغاز می شود که خدایان همۀ کارهای سخت را انجام می دهند، به کندن کانال ها و تمیز کردن آنها می پردازند، در حالی که این کار را دوست ندارند. پس از گذشت ۳۶۰۰سال به این نتیجه می رسند که به اندازۀ [...]